مىباشد يعنى قواعد علاوه بر جلباب مىتوانند برخى از لباس‌هاى ديگر خود را مثل خمار كه غير از جلباب است ، كنار بگذارند ، و در مقام توضيح اين مطلب است كه « وضع لباس » منحصر به جلباب نيست بلكه غير از جلباب نيز جايز است برداشته شود ، و ذيل اين روايت مؤيد اين احتمال است ، زيرا مىفرمايد : « و لا بأس بالنظر الى شعور مثلهنّ » ، در حالى كه اگر فقط جلباب جايز الوضع باشد ، بازهم موى آنها ديده نمىشود و اگر هم ديده شود ، مقدار كمى از آن قابل رؤيت است ، در حالى كه ظاهر آن اين است كه مىتوان به تمامى موى سر قواعد نگاه كرد و اين با برداشتن خمار حاصل مىشود ، و اما اينكه غير از جلباب چه چيزهاى ديگر را مىتوان برداشت ، امام ( ع ) تفصيلًا بيان نفرموده‌اند . پس ، بنابر احتمال اول ، فقط جلباب جايز الوضع ، و بنابر احتمال دوم ، غير از جلباب هم جايز الوضع مىباشد لكن تفصيلًا آن غير ، بيان نشده است . احتمال سوم : « غير الجلباب » تفسير ثيابى باشد كه جواز برداشتن آن از مختصات قواعد است ، يعنى آن لباسى كه برداشتن آن بر خصوص قواعد جايز است ، غير از جلباب است و الا برداشتن جلباب و اكتفاء كردن به خمار بر همهء زنان جايز است . 4 - صحيحهء حلبى عن أبى عبد الله ( ع ) انه قرأ « أَنْ يَضَعْنَ ثِيابَهُنَّ » قال الخمار و الجلباب قلت بين يدى من كان ؟ فقال بين يدى من كان غير متبرجة بزينةٍ فان لم تفعل فهو خيرٌ لها و الزينة الّتى يبدين لهنّ شىء فى الآية الاخرى » « 1 » . حلبى مىگويد امام ( ع ) آيه را بدونِ « مِن » جارّة خوانده‌اند ، « ان يضعن من ثيابهن » و همراه با « مِن » نيز قرائت شده است . در ادامه امام ( ع ) در جواب سؤال كه آيا در مقابل همه مىتوانند وضع ثياب كنند ، مىفرمايند بلى و قواعد بر خلاف بقيّه نسوان مىتوانند در مقابل همه وضع ثياب كنند .

--> ( 1 ) جامع الاحاديث شيعه ج 20 ش 938 .